«ایران هرچه قوی‌تر»؛ از روایت قدرت تا قدرت روایت کلید این نظام معنایی در همان تعبیر محوری پیام است: «ایران هرچه قوی‌تر». پیام مشکلات کشور را انکار نمی‌کند؛ تورم، بیکاری، قیمت‌ها، سرمایه‌گذاری و تولید صریحاً ذکر می‌شوند. اما میان «داشتن ضعف» و «تعریف‌شدن با ضعف» فاصله می‌گذارد. در کنار مشکلات، بر انسجام مردم، عملکرد دولت،

آزمون مقاومت تهران و واشنگتن دولت «دونالد ترامپ» پس از ناکامی در تحقق اهدافی که در سه دور جنگ با تهران دنبال کرد، حالا با تعمیق ابهام در چشم‌انداز ادامه رویایی نظامی، می‌کوشد اهداف خود را در بستری دیگر دنبال کند. تنگ‌تر کردن حلقه تحریم‌ها؛ به‌گونه‌ای که تهران را در موضعی فرساینده قرار دهد. در

تجاوز سازمان یافته به مقررات شهرسازی سرانجام قانون جامع و کاملی زیر نام «قانون تأسیس شورای­ عالی شهرسازی و معماری ایران» در سال ۱۳۵۱ به تصویب مجلس شورای ملی و سنا رسید و مقررات شهرسازی در ایران همسنگ استانداردهای کشورهای اروپایی و امریکا گردید. این قوانین پس از تصویب با دقّت از سوی شهرداری­‌ها اجرا

11 سپتامبر،آغازی برای نظامی گری این حادثه که هنوز درمورد چگونگی وقوع آن حرف و حدیث زیادی وجود دارد، فرصت های لازم را برای تحقق اهداف جمهوریخواهان نومحافظه کار از جمله تقویت نظامی گری با حمله به کشورهایی همچون افغانستان،عراق و لیبی، به بهانه مبارزه با تروریسم و اشاعه لیبرال دموکراسی، فراهم کرد. در این

فطرت خداجوی انسان علیه تحمیل ارزش‌ها؛ پیام متفاوت جام جهانی ۲۰۲۶ مبلغ – تصویر را به خاطر بیاورید: دقایقی پس از سوت پایان فینال جام جهانی ۲۰۲۶، ورزشگاه نیویورک نیوجرسی صحنه‌ی آشوبی است. بازیکنان اسپانیا و آرژانتین درگیر درگیری‌های لفظی و فیزیکی شده‌اند. اما در میانه‌ی این هرج‌ومرج، لامین یامال، ستاره‌ی ۱۹ ساله‌ی اسپانیا، زانو بر زمین

سخنان محمدباقر خرازی و خروش عالمانه حضرت آیت الله جوادی آملی شگفت اینجاست که به نظر می رسد این همه بازتاب منفی برای خود حوزه و روحانیت اهمیتی ندارد و موضع رسمی و محکومیت علنی برای این گونه سخنان به چشم نمی خورد و به گوش نمی رسد. شکایت و آزردگی حزب الله لبنان البته

تاریخ مصرف متلک‌گفتن به ولایت فقیه / پایان کدام حکومت خدا؟ ذهنیت ماده‌گرای مانده در قرن شانزدهم اروپا، این گونه است که محصولش به جای بررسی واقعیات وطنی و فهم مسیر طی شده در حکمرانی ایران معاصر، راهش را لای  لفافه‌ی متلک‌ها و طعنه زدن به «ولایت فقیه» می جوید.  حاصل ذهن ماتریالسم ایرانی به

زخم‌های کهنه صداوسیما؛ از تک‌صدایی تا افول اعتماد عمومی یک رسانه زنده باید مدام خودش را بازتولید کند؛ چهره‌های نو بیاورد، قالب‌های تازه بسازد، و از دلِ گفت‌وگوهای واقعی جامعه حرف بیرون بکشد. آنچه امروز می‌بینیم دقیقاً نقطه مقابل این است: همان چهره‌ها، همان تحلیل‌ها، همان میزگردهایی که نتیجه‌شان از قبل معلوم است. این یکنواختی

غنی‌نژاد؛ گواهِ روشنِ گسسته خردی در روزگار ما کنجکاو می‌شوم که این ماجرایِ بند کردنِ به شریعتی از کجا آب می‌خورد؟ در همین فکرها هستم که راننده اسنپ هم به من می‌گوید: داداش! شریعتی هم که ما فکر می‌کردیم آدم حسابیه معلوم شد تَهِش باد می‌ده! چندروزی از فضای مجازی دور بودم اما می‌توانم حدس

بانگ تکبیر، سروده های به عشق آغاز چهاردهمین قرن هجری، با امید به احیای اسلام و تمدن اسلامی بحث از عقب افتادگی، نسبت آن با عظمت گذشته، و دورنمایی که برای بازگشت به آن عظمت را انتظار می‎کشد و آرزو می‎برد، تنها در متون و کتابهای سیاسی و تاریخی و تمدّنی خود را عرضه نمی‎کرد،