هرچند خیزش ملت ایران در رویارویی با رژیم آکنده از فساد و تباهی رژیم پادشاهی در سال ۱۳۵۷ که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی(ره) در شعارهای تظاهرات مردم در آن دوران یعنی استقلال، آزادی، حکومت اسلامی متبلور بود و چارچوب تحقق این شعارها را خبرگان ملت در قالب قانون اساسی تدوین نمودند، اما برای ساز و کارهای اجرایی این قانون اساسی تدبیری اندیشیده نشد.
عملا حکومت اسلامی در همان ساختار به جای مانده از دوران قبل – البته با یک اضافاتی همچون شورای نگهبان، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، جهاد سازندگی و … که برخی آنها نظیر جهاد سازندگی علیرغم نقش سازنده و موثر در ادامه مسیر عملا در نظامات پیشین مستحیل شدند و فقط با تغییر مدیران به کار خود ادامه دادند.
در حالی که انتظار این بود که اگر به دلیل سرعت استقرار نظام اسلامی فرصت مطالعه و بررسی تا ایجاد ساختارهایی در چارچوب اندیشه اسلامی و اقتضائات زمانه به الگویی متفاوت و کارآمد در جهت تحقق اهداف انقلاب اسلامی نبود، در ادامه مسیر ساختار متناسب با اهداف انقلاب اسلامی طراحی و پیاده شود. اما اگر بعثت نخستین ملت ایران با رهبری امام خمینی( ره)، موجب پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار نظام جمهوری اسلامی در ایران شد، انتظار می رود دومین مرحله بعثت که با شهادت امام عظیم الشان انقلاب اسلامی و یاران باوفای ایشان از دانشمندان و جنگاوران تا…دانش آموزان، رخ نمود و این بار جلوه هایی از عظمت ملت ایران و همبستگی جبهه مقاومت و حتی گسترش این جبهه به خارج از مرزهای اسلام و ایران را به نمایش گذاشت.
این بعثت به بخش های مختلف اجرایی، قضایی و قانون گذاری نیز تسری یابد و موجب بازنگری اساسی در ساختار این بخش ها در رسیدن به ساختارهایی در تراز و شان جامعه اسلامی برانگیخته شده شود.
این امر علاوه بر نیاز حیاتی کشور؛ تا کاستی ها و موانع برطرف گردد و سیر تکاملی حرکت جامعه به سوی تحقق تمدن بزرگ اسلامی شتاب گیرد، از این جهت نیز مهم است که بتواند به عنوان الگویی موفق برای سایر ملت های مسلمان و دیگر آزادی خواهان جهان ددآید و انشاءالله موجب برچیده شدن نظام جاهلی مدرن و استقرار نظاماتی مبتنی بر حق و عدل در جهان گردد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0